MEDEDELING:

Het Armeens comité van België veroordeelt nadrukkelijk de nieuwe offensieven van het Azeri leger in Karabagh
Sinds de nacht van 2 op 3 april heeft Azerbaïdjian uitzonderlijk krachtige vuuraanvallen ingezet tegen de Armeniërs van Karabagh.

 

Het gaat om de zwaarste gevechten sedert het staakt het vuren van 1994. Tot op heden vielen enkele tientallen doden waaronder ook burgerlijke slachtoffers.
Deze nieuwe aanvallen bewijzen dat Bakou helemaal geen voordeel ziet in een vreedzame regeling van het conflict, maar de voorkeur geeft aan oorlogsgeweld. Dit is een dreiging voor de stabiliteit van de regio maar zou een basis kunnen zijn voor een nieuwe zone van chaos en onrust aan de grenzen van Europa te midden van de “oostelijke partners”.


Het Armeens comité van België vraagt aan de Belgische regering en aan de staten van de EU, elk nieuw offensief van de Azeri’s te veroordelen en een duidelijke positie in te nemen tegenover de krijgszuchtige politiek van Bakou. Het herinnert aan de nood aan een overeenkomst na onderhandelingen over Karabagh in het wettelijke kader van de Minsk Groep en de OVSE.

 

Het Armeens Comité van België deelt de rouw en de emotie van de familie van de slachtoffers van de aanslagen van 22 maart.
Het veroordeelt met nadruk de haat en het geweld die geleid hebben tot de zinloze acties van de voorbije dagen. Het is de mening toegedaan dergelijke daden niet gericht zijn op België of Europa, maar dat het een regelrechte aanval  is op de fundamentele principes van verdraagzaamheid en wederzijds respect van iedere maatschappij die berust op humanisme en begrip.

VVLG (Vlaamse Vereniging voor Leraren geschiedenis en Cultuurwetenschappen), wil een representatief orgaan  zijn voor de Vlaamse leraren geschiedenis en cultuurwetenschappen over de onderwijsnetten heen. Eén van de thema's dit jaar is de Armeense Kwestie.


Leerlingen buigen zich over de Armeense Kwestie: ze gaan als een onderzoekscommissie te werk en gaan de volgende vragen tijdens deze les proberen te beantwoorden.

-  Wat gebeurde er tussen 1915 en 1917 in het Ottomaanse Rijk?


-  Op welke manier komt men aan informatie over de Armeense kwestie? (Welke types bronnen bestaan er?)


-  Welke verschillende visies/discussies zijn er over dit gebeuren ontstaan?


-  Op welke manier beïnvloedt de Armeense Kwestie Turkije tot op de dag vandaag?

VERVOLG VAN DIT ARTIKEL IS TE VINDEN IN RUBRIEK  "EVENTS"

Persbericht van Federatie Armeense Organisaties Nederland • FAON


Den Haag, 9 december 2015 –
De Federatie Armeense Organisaties Nederland (FAON) heeft aangifte gedaan tegen de heer Ahmet Akgündüz, rector van de Islamitische Universiteit Rotterdam. De aangifte betreft discriminatie, haatzaaien, groepsbelediging en genocide ontkenning. De FAON geeft hiermee gevolg aan de oproep van Minister van Onderwijs Bussemaker, die de handelwijze en uitlatingen van Ahmet Akgündüz afkeurt, maar thans geen mogelijkheden ziet om tot sluiting van de onderwijsinstelling te komen. Verschillende organisaties en individuen uit Koerdische en Turkse kring, die zich ook door de uitlatingen van de rector benadeeld voelen, hebben de afgelopen dagen al aangifte gedaan.

PERSMEDEDELING

 

11 07 2015
De Armeense en Aramese gemeenschappen van België hebben kennis genomen van de resolutie i.v.m. de erkenning door België van de Armeense genocide die gestemd werd op 7 juli door de commissie van buitenlandse zaken  van de Kamer, en wensen hierbij hun ongerustheid te verwoorden.
Zij betreuren de dubbelzinnige tekst en vooral paragrafen 2 en 9 die aan de federale regering vragen:


Punt 2 : “erkennen dat het huidige Turkije niet verantwoordelijk kan gesteld worden voor het  historisch en moreel drama dat de Armeniërs in het Ottomaanse Rijk hebben ondergaan”.

Deze paragraaf verwart op jammerlijke wijze twee verschillende elementen.
Moedige Turkse staatsburgers vechten tegenwoordig hardnekkig om de volkerenmoord op de Armeniërs te laten erkennen. Zij belanden vaak achter tralies maar blijven de mening toegedaan dat het hun morele plicht is dit deel van hun geschiedenis te erkennen en een honderdjaar oude leugen niet meer te dulden.
In tegendeel, de Turkse autoriteiten blijven loochenen met klem. Zij ontkennen de vanzelfsprekende historische feiten van de volkerenmoord op de Armeniërs, Arameeërs, (Syriërs, Chaldeeërs et Assyriërs) en blijven de toenmalige bevelhebbers hoog in eer houden.
Op deze manier zijn zij de erfgenamen van het Ottomaanse Rijk. Het Turkjie van vandaag is, op zijn minst gezegd moreel verantwoordelijk.
Zouden we ons een in Berlijn een praalgraf voor Hitler kunnen inbeelden, of een Himmlerboulevard?  De Duitse Bondsrepubliek heeft zelf de wandaden van het Duitse Rijk erkend.
Het zou totaal onbegrijpelijk zijn , door middel van paragraaf 2 het staatsnegationisme te rechtvaardigen.  Daarom zou het aangewezen zijn «  hedendaags Turkije » te vervangen door « het Turkse volk » of de « Turkse staatsburgers ».

Of gewoonweg paragraaf 2 te schrappen.


Punt 9 : “het steunen van initiatieven van sociale organisaties in Turkije en Armenië die zich inzetten voor het normaliseren van de relaties tussen deze twee landen”.

Het zou doeltreffender zijn een betere verstandhouding te bevorderen tussen locale  Belgisch-Turkse verenigingen ( die de genocide erkennen ) en Belgisch-Armeense verenigingen alsmede Belgisch Aramese om te trachten een dialoog tot stand te brengen? Dit zou een ruggensteun zijn aan de Belgen van Turkse oorsprong die de genocide in het openbaar niet durven erkennen. Dit zou tevens voorkomen dat er in bepaalde Belgische steden bijeenkomsten zouden ontstaan die het negationisme steunen en dit met de doelgerichte medewerking van een aantal verkozenen van ons land, die zich gedragen als vertegenwoordigers van de officiële Turkse stellingen .

Armeens Comité van België (contact: Dit E-mail adres wordt beschermd tegen spambots. U moet JavaScript geactiveerd hebben om het te kunnen zien. )
Comité de Défense de la Cause Arménienne de Belgique (contact: Dit E-mail adres wordt beschermd tegen spambots. U moet JavaScript geactiveerd hebben om het te kunnen zien. )
Aramese Federatie van België (contact: Dit E-mail adres wordt beschermd tegen spambots. U moet JavaScript geactiveerd hebben om het te kunnen zien. )

Op zaterdag 10 oktober 2015 vond in Ankara de bloedigste aanslag plaats in de geschiedenis van Turkije, waarbij meer dan honderdtwintig mensen omkwamen en honderden gewond raakten.


De aanslag was gericht tegen de breedst mogelijke democratische beweging, met aan het hoofd de democratische Koerdische beweging.  
Het ordewoord voor de betoging was niets minder dan « strijd voor de vrede ». Met deze laffe aanslag werd het hart van de democratie en de vrede in Turkije geviseerd.


Wie ook de daders van deze aanslag zijn, de machthebbers van Turkije zijn er de facto politiek – en al dan niet moreel – voor verantwoordelijk. De afgelopen vier maanden hebben president Erdoğan en zijn regering er alles aan gedaan om de Koerdische beweging en de vereniging van democratische krachten in Turkije te criminaliseren. Op dit moment is de noodtoestand zo goed als permanent uitgeroepen over de Koerdische provincies en vinden er alle mogelijke vormen van onderdrukking en mensenrechtenschendingen plaats die een dergelijke staat van beleg met zich mee kan brengen. De Turkse minister van Binnenlandse Zaken verkondigde vorige week met trots dat “de ordediensten 4000 acties hebben uitgevoerd met de dood van meer dan 2000 terroristen tot gevolg” (lees strijders van de PKK). Daar moet men honderden burgerdoden aan toevoegen (waaronder minstens 26 kinderen), zonder de dode soldaten en militairen te vergeten optellen in de trieste balans van juni tot oktober 2015.    


De Turkse machthebbers doen er alles aan om de haat onder de Turken op te drijven en de Koerden bang te maken, honderden Koerdische verkozenen zijn gearresteerd, HDP-afgevaardigden werden in elkaar geslagen, individuen werden gelyncht omdat ze ervan verdacht werden Koerdisch te zijn, kantoren van de HDP werden in brand gestoken, journalisten werden bedreigd, geslagen en in de gevangenis opgesloten, de media gemuilkorfd.
Ondanks deze realiteit worden de Turkse machthebbers en hun president gezien als eerbiedwaardige politici en worden ze met veel pracht en praal ontvangen in de westerse hoofdsteden en onderscheiden met medailles. Zoals in België op 5 en 6 oktober tijdens de openingsplechtigheid van Europalia 2015.
Wij, de ondertekenaars, veroordelen nogmaals deze laffe aanslag.  
Wij roepen de democratische krachten en de media op om consideraties van realpolitik opzij te schuiven en deze bloedige machthebbers een halt toe te roepen.  


Associatie van Democratische Armeniërs in België
Ateliers du Soleil  
Info-Türk
Assyrisch Instituut van België   
Koerdisch Instituut
La Maison du Peuple – Brussel


voor alle informatie : Derwesh ferkho –GSM 0479562962

Op vrijdag 29 mei komt de eminente Turkse intellectueel Taner Akçam naar Bozar om zijn boek 'Uitspraak in Istanbul: Het proces rond de Armeense genocide (1919-1922)' voor te stellen.  Akçam was een van de eerste Turkse academici die de Armeense genocide onderzocht.


Taner Akçam is houder van de enige leerstoel gewijd aan de Armeense genocide (Clark University). Als mensenrechtenactivist schreef hij een tiental werken en tal van artikels over dit delicate onderwerp. Inmiddels is Akçam een van de belangrijkste internationale experts inzake deze genocide.Hij wordt nu vrijdag in BOZAR geïnterviewd door Eddy Caekelberghs (journalist bij de RTBF) over zijn nieuwste boek: Judgment at Istanbul: The Armenian Genocide Trials (Uitspraak in Istanbul - Het proces rond de Armeense Genocide), met Vahakn N. Dadrian (uitgeverij Berghahn Books).
 
Andere bekende boeken van zijn hand zijn A Shameful Act: The Armenian Genocide and the Question of Turkish Responsibility (Metropolitan Books, 2006) en The Young Turks’ Crime Against Humanity: The Armenian Genocide and Ethnic Cleansing in the Ottoman Empire, (Princeton University Press, 2012), hiervoor kreeg hij in 2013 de Middle East Studies Association’s Hourani Book Prize.
 
In de jaren 70 was Akçam, student geschiedenis en sociologie, actief in prodemocratische linkse studentengroepen. Als hoofdredacteur van een magazine werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van 8 jaar. Na een jaar kon hij ontsnappen en vluchtte hij naar Duitsland.
 
Na het behalen van zijn doctoraat aan de Universiteit van Hannover trok Akçam naar de Verenigde Staten waar hij werkte aan de universiteit van Michigan en Minnesota. Momenteel heeft hij een leerstoel aan Clark University.
 
Akçam startte een rechtzaak tegen Turkije aan het Europese hof voor mensenrechten omdat hij vervolging onder Artikel 301 vreesde (het beledigen van "het Turks zijn"). In oktober 2011 oordeelde het hof in zijn voordeel zodat het mogelijk werd om de term genocide te gebruiken zonder wettelijke gevolgen.
 
Akçam was het slachtoffer van doodsbedreigingen en intimidatie door Turkse ultranationalisten

Antwoord op een kaakslag

Op 18 juni jongstleden sprak Eerste Minister Charles Michel met klare taal over de Armeense genocide, voltrokken door de Jonge Turken van het Ottomaanse Rijk, 100 jaar geleden. Daarmee erkende België officieel de volkerenmoord.

2015 was voor de Armeniërs en minderheden van Anatolië het jaar van de herdenking. Desalniettemin zet ons land de deuren wijd open voor president Recep Tayyip Erdogan, voorvechter van het negationisme.

Volop in de Turkse verkiezingscampagne wordt hem, dank zij Europalia 2015 een onverhoopte propaganda show-case aangeboden.

Het valt hoogst te betwijfelen dat het festival enige uitleg zal verstrekken over de plotse verdwijning van de historische centra van de Armeniërs, de Arameeërs, Oud-Syriërs, Chaldeeërs, Assyriërs en Grieken van de Pontus die van oudsher hebben bijgedragen tot het cultureel erfgoed van het huidige Turkije.

Voor de gezaghebbers van Ankara, biedt Europalia een unieke kans om een verwrongen of vervalst beeld voor te leggen van de geschiedenis en om de honderdjarige herdenking van de genocide te verdoezelen.

Reeds in 1994 had België Turkije uitgenodigd in het kader van Europalia. Het werd echter afgemeld, gezien de bloedige repressie van de Koerdische bevolking.

Vandaag ijveren vele Turken naar meer democratie. Hun verwachtingen worden echter in de kiem gesmoord door een leider die meer dan zijn politieke visie oplegt aan de hand van geweld en terreur.

Was het wel raadzaam dat België en de organisatoren van Europalia en spreekbuis zouden worden voor een autocratisch en negationistisch regime?

Hopelijk wordt de Belgische burgers niet de dupe van een instrumentalisatie omdat onder onze politiekers een deel besloten heeft de ogen te sluiten.

Comité des Arméniens de Belgique - Armeens Comité van België

Association des Démocrates Arméniens de Belgique

Centre Communautaire Laïc Juif David Susskind

Comité de Coordination des Organisations Juives de Belgique-

Coordinatiecomite van de Joodse Organisaties van België - CCOJB

De Armeense School voor Diplomatie op studiereis.

De dienst voor ontwikkeling van het Brugs College of Europe heeft een studiereis georganiseerd in Brussel en Wenen voor 29 studenten en personeel van de Armeense School voor Diplomatie.

Tijdens hun studiereis van 14 tot 20 september 2014, kregen de deelnemers de kans om een bezoek te brengen aan de Europese Instellingen: het Parlement, de Commissie, de Raad en de gebouwen van de Nato in Brussel en in de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) in Wenen . Zij werden ontvangen door het gezantschap van de Republiek Armenië bij de Nato, de Ambassadeur van Armenië in België en de Ambassadeur van Armenië in Oostenrijk .