Antwoord op een kaakslag

Op 18 juni jongstleden sprak Eerste Minister Charles Michel met klare taal over de Armeense genocide, voltrokken door de Jonge Turken van het Ottomaanse Rijk, 100 jaar geleden. Daarmee erkende België officieel de volkerenmoord.

2015 was voor de Armeniërs en minderheden van Anatolië het jaar van de herdenking. Desalniettemin zet ons land de deuren wijd open voor president Recep Tayyip Erdogan, voorvechter van het negationisme.

Volop in de Turkse verkiezingscampagne wordt hem, dank zij Europalia 2015 een onverhoopte propaganda show-case aangeboden.

Het valt hoogst te betwijfelen dat het festival enige uitleg zal verstrekken over de plotse verdwijning van de historische centra van de Armeniërs, de Arameeërs, Oud-Syriërs, Chaldeeërs, Assyriërs en Grieken van de Pontus die van oudsher hebben bijgedragen tot het cultureel erfgoed van het huidige Turkije.

Voor de gezaghebbers van Ankara, biedt Europalia een unieke kans om een verwrongen of vervalst beeld voor te leggen van de geschiedenis en om de honderdjarige herdenking van de genocide te verdoezelen.

Reeds in 1994 had België Turkije uitgenodigd in het kader van Europalia. Het werd echter afgemeld, gezien de bloedige repressie van de Koerdische bevolking.

Vandaag ijveren vele Turken naar meer democratie. Hun verwachtingen worden echter in de kiem gesmoord door een leider die meer dan zijn politieke visie oplegt aan de hand van geweld en terreur.

Was het wel raadzaam dat België en de organisatoren van Europalia en spreekbuis zouden worden voor een autocratisch en negationistisch regime?

Hopelijk wordt de Belgische burgers niet de dupe van een instrumentalisatie omdat onder onze politiekers een deel besloten heeft de ogen te sluiten.

Comité des Arméniens de Belgique - Armeens Comité van België

Association des Démocrates Arméniens de Belgique

Centre Communautaire Laïc Juif David Susskind

Comité de Coordination des Organisations Juives de Belgique-

Coordinatiecomite van de Joodse Organisaties van België - CCOJB

VVLG (Vlaamse Vereniging voor Leraren geschiedenis en Cultuurwetenschappen), wil een representatief orgaan  zijn voor de Vlaamse leraren geschiedenis en cultuurwetenschappen over de onderwijsnetten heen. Eén van de thema's dit jaar is de Armeense Kwestie.


Leerlingen buigen zich over de Armeense Kwestie: ze gaan als een onderzoekscommissie te werk en gaan de volgende vragen tijdens deze les proberen te beantwoorden.

-  Wat gebeurde er tussen 1915 en 1917 in het Ottomaanse Rijk?


-  Op welke manier komt men aan informatie over de Armeense kwestie? (Welke types bronnen bestaan er?)


-  Welke verschillende visies/discussies zijn er over dit gebeuren ontstaan?


-  Op welke manier beïnvloedt de Armeense Kwestie Turkije tot op de dag vandaag?

VERVOLG VAN DIT ARTIKEL IS TE VINDEN IN RUBRIEK  "EVENTS"

PERSBERICHT Brussel - 12 April 2019 - Op 24 april eerstkomend zal de Kamer van Volksvertegenwoordigers overgaan tot het stemmen van een wet waarbij negationistische uitspraken gestraft zullen  worden. Opmerkelijk wordt hierbij de genocide op de Armeniërs, Assyriërs en Pontische Grieken uitgesloten. Wij keuren uitdrukkelijk goed dat het principe van negationisme en aanzetting tot haat en geweld die ermee gepaard gaan, verboden wordt. Daarentegen keuren wij de formulering van de huidige tekst af.

PERSMEDEDELING

 

11 07 2015
De Armeense en Aramese gemeenschappen van België hebben kennis genomen van de resolutie i.v.m. de erkenning door België van de Armeense genocide die gestemd werd op 7 juli door de commissie van buitenlandse zaken  van de Kamer, en wensen hierbij hun ongerustheid te verwoorden.
Zij betreuren de dubbelzinnige tekst en vooral paragrafen 2 en 9 die aan de federale regering vragen:


Punt 2 : “erkennen dat het huidige Turkije niet verantwoordelijk kan gesteld worden voor het  historisch en moreel drama dat de Armeniërs in het Ottomaanse Rijk hebben ondergaan”.

Deze paragraaf verwart op jammerlijke wijze twee verschillende elementen.
Moedige Turkse staatsburgers vechten tegenwoordig hardnekkig om de volkerenmoord op de Armeniërs te laten erkennen. Zij belanden vaak achter tralies maar blijven de mening toegedaan dat het hun morele plicht is dit deel van hun geschiedenis te erkennen en een honderdjaar oude leugen niet meer te dulden.
In tegendeel, de Turkse autoriteiten blijven loochenen met klem. Zij ontkennen de vanzelfsprekende historische feiten van de volkerenmoord op de Armeniërs, Arameeërs, (Syriërs, Chaldeeërs et Assyriërs) en blijven de toenmalige bevelhebbers hoog in eer houden.
Op deze manier zijn zij de erfgenamen van het Ottomaanse Rijk. Het Turkjie van vandaag is, op zijn minst gezegd moreel verantwoordelijk.
Zouden we ons een in Berlijn een praalgraf voor Hitler kunnen inbeelden, of een Himmlerboulevard?  De Duitse Bondsrepubliek heeft zelf de wandaden van het Duitse Rijk erkend.
Het zou totaal onbegrijpelijk zijn , door middel van paragraaf 2 het staatsnegationisme te rechtvaardigen.  Daarom zou het aangewezen zijn «  hedendaags Turkije » te vervangen door « het Turkse volk » of de « Turkse staatsburgers ».

Of gewoonweg paragraaf 2 te schrappen.


Punt 9 : “het steunen van initiatieven van sociale organisaties in Turkije en Armenië die zich inzetten voor het normaliseren van de relaties tussen deze twee landen”.

Het zou doeltreffender zijn een betere verstandhouding te bevorderen tussen locale  Belgisch-Turkse verenigingen ( die de genocide erkennen ) en Belgisch-Armeense verenigingen alsmede Belgisch Aramese om te trachten een dialoog tot stand te brengen? Dit zou een ruggensteun zijn aan de Belgen van Turkse oorsprong die de genocide in het openbaar niet durven erkennen. Dit zou tevens voorkomen dat er in bepaalde Belgische steden bijeenkomsten zouden ontstaan die het negationisme steunen en dit met de doelgerichte medewerking van een aantal verkozenen van ons land, die zich gedragen als vertegenwoordigers van de officiële Turkse stellingen .

Armeens Comité van België (contact: Dit E-mail adres wordt beschermd tegen spambots. U moet JavaScript geactiveerd hebben om het te kunnen zien. )
Comité de Défense de la Cause Arménienne de Belgique (contact: Dit E-mail adres wordt beschermd tegen spambots. U moet JavaScript geactiveerd hebben om het te kunnen zien. )
Aramese Federatie van België (contact: Dit E-mail adres wordt beschermd tegen spambots. U moet JavaScript geactiveerd hebben om het te kunnen zien. )

Op vrijdag 29 mei komt de eminente Turkse intellectueel Taner Akçam naar Bozar om zijn boek 'Uitspraak in Istanbul: Het proces rond de Armeense genocide (1919-1922)' voor te stellen.  Akçam was een van de eerste Turkse academici die de Armeense genocide onderzocht.


Taner Akçam is houder van de enige leerstoel gewijd aan de Armeense genocide (Clark University). Als mensenrechtenactivist schreef hij een tiental werken en tal van artikels over dit delicate onderwerp. Inmiddels is Akçam een van de belangrijkste internationale experts inzake deze genocide.Hij wordt nu vrijdag in BOZAR geïnterviewd door Eddy Caekelberghs (journalist bij de RTBF) over zijn nieuwste boek: Judgment at Istanbul: The Armenian Genocide Trials (Uitspraak in Istanbul - Het proces rond de Armeense Genocide), met Vahakn N. Dadrian (uitgeverij Berghahn Books).
 
Andere bekende boeken van zijn hand zijn A Shameful Act: The Armenian Genocide and the Question of Turkish Responsibility (Metropolitan Books, 2006) en The Young Turks’ Crime Against Humanity: The Armenian Genocide and Ethnic Cleansing in the Ottoman Empire, (Princeton University Press, 2012), hiervoor kreeg hij in 2013 de Middle East Studies Association’s Hourani Book Prize.
 
In de jaren 70 was Akçam, student geschiedenis en sociologie, actief in prodemocratische linkse studentengroepen. Als hoofdredacteur van een magazine werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van 8 jaar. Na een jaar kon hij ontsnappen en vluchtte hij naar Duitsland.
 
Na het behalen van zijn doctoraat aan de Universiteit van Hannover trok Akçam naar de Verenigde Staten waar hij werkte aan de universiteit van Michigan en Minnesota. Momenteel heeft hij een leerstoel aan Clark University.
 
Akçam startte een rechtzaak tegen Turkije aan het Europese hof voor mensenrechten omdat hij vervolging onder Artikel 301 vreesde (het beledigen van "het Turks zijn"). In oktober 2011 oordeelde het hof in zijn voordeel zodat het mogelijk werd om de term genocide te gebruiken zonder wettelijke gevolgen.
 
Akçam was het slachtoffer van doodsbedreigingen en intimidatie door Turkse ultranationalisten

De Armeense School voor Diplomatie op studiereis.

De dienst voor ontwikkeling van het Brugs College of Europe heeft een studiereis georganiseerd in Brussel en Wenen voor 29 studenten en personeel van de Armeense School voor Diplomatie.

Tijdens hun studiereis van 14 tot 20 september 2014, kregen de deelnemers de kans om een bezoek te brengen aan de Europese Instellingen: het Parlement, de Commissie, de Raad en de gebouwen van de Nato in Brussel en in de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) in Wenen . Zij werden ontvangen door het gezantschap van de Republiek Armenië bij de Nato, de Ambassadeur van Armenië in België en de Ambassadeur van Armenië in Oostenrijk .